De leer van Ataraxia is bedacht door Epikouros. Epikouros leefde van 341 tot 270 v. Chr. Vanaf 310 v. Chr. werd hij filosofieleraar, eerst in Klein-Azië, later vanf 306 v. Chr. in Athene, waar hij een villa kocht met een grote tuin. In die tuin was hij gewoon met zijn leerlingen te praten over allerlei filosofische kwesties. De faam van zijn onderwijs verspreidde zich.

Zijn volgelingen, de Epicuristen, streefden naar een volledig innerlijke kalmte, waarbij zij hun gevoelsleven nooit verward wilden zien door angst en onnatuurlijke verlangens. Deze `verwarringsloosheid', oftewel Ataraxia, was voor de Epicuristen het hoogste doel dat je als mens kon bereiken. Het maakte je gelijk aan de goden, die in hun wereld de meest perfecte vorm van ataraxia bereikten. Samen met de Stoïci geloofden de Epicuristen dat een juist inzicht onontbeerlijk was: valse meningen vormden een obstakel voor je geluk.

Ataraxia betekent letterlijk: Perfect peace of mind. Het staat voor de genotsbeleving die bestaat als het lichaam in de gemoedstoestand van rust is. De rust komt voort uit de bevrediging die elke succesvolle handeling opwekt. De kerngedachte bij Ataraxia is dat het leven bestaat uit een aantal positieve en negatieve ervaringen die met elkaar in evenwicht staan. Men zou onverschillig moeten staan tegenover elke vrees, angst of kritiek van buitenaf.

Het dispuut Ataraxia leeft volgens deze theorie en past deze toe op adrenaline verwekkende sporten.